چهارمین شماره  از  نشریه ضمیمه  نشریه داخلی   موسسه فرایند   با مطالب زیر

                                                                             در  سی  صفحه  منتشر  شد :

خرد جمعی  ... حسام مکی

شاگرد کشی  در مدرسه ... بابک اسماعیلی

سلسله مراتب نیاز ها ... بابک اسماعیلی ـ بهار  اسماعیلی

مشاوره راحت ترین کار  در مدرسه نیست ... مائده بنابی

مشاور یعنی  آنکه در کل مسیر همراهت باشد ... شیما سرپله

سرعت نور  شکسته شد ... مهدی دولت خواه

نقدی کوتاه بر شعری کوتاه ... علی حاتمی

مکتب کلاسیسیم ....  بهار اسماعیلی 

منشور حقوق بشر  کوروش ... کارگاه باستان شناسی

سینما - زن - ورزش  ... پونه قشقایی

A  Brief   History  of  Needs  for  Translation ... By  Shiva  Hosnieh  Sani 

معرفی وبلاگ ...  مانا احمدی 

صفحه آرایی  این شماره  توسط پروانه کامرانی انجام شده است .

                    دریافت نشریه از  طریق  مراجعه  به  دفتر  موسسه فرایند  امکان پذیر  است .

   " توان بخشی  " به روایت  دکتر آل داود

در ابتدا فقط «كلمه» بود . . . « كلمه » نزد « خدا» بود . . . و كلمه خدا بود… . درك اين جملات براي

بسياري از انسان‌ها - بدون آموزش و پيش‌زمينه- اگر محال نباشد بسيار سخت است. حتي آناني كه در

اين زمينه آموزش مي‌بينند و پيش‌زمينة خوبي هم دارند و از هوش بالائي نيز برخوردار هستند نمي‌توانند

تفسير « درستي » از اين جملات اوليه و ساده بدهند. در كنار اين جملات ساده سؤالات سادة ديگري نيز

وجود دارند كه بسيار از افراد پيچيده پاسخ « مناسبي» براي آنها نيافته‌اند و اين داستان ادامه دارد: اول

صدا بود يا سكوت ؟ اول تاريكي بود يا روشنائي؟ اول عشق بود يا نفرت؟ يا بهتر بگوئيم: صدا نبودن

سكوت است، يا سكوت نبودن صدا است؟ تاريكي نبودن روشنائي است يا .....

                                                                                                 ادامه مطلب

 این نوشته   را برای  اولین بار برای سایت  سازمان اسناد و کتابخانه ملی  نوشتم البته  به همت 

       پریسا پاسیار و  بهار اسماعیلی :

برای شناخت آدم ها، نیم نگاهی به کتابخانه آنها می اندازم

"بلندی ها بادگیر" مرا با ادبیات داستانی   آشنا کرد و بعد از آن از نویسندگان روسی هر چه 

خواندم خودم را در وسط داستان هایشان می دیدم . کمی بعد" سه قصه" هرمان هسه را

 خواندم و به عرش رسیدم . با " نوشتن همین و تمام " رفتم در فضای مارگریت دوراس. 

آرام آرام فهمیدم آمریکای جنوبی یعنی چه !

همان موقع ها بود که کتاب "پائولو کوئیلو " داشت به تمام زبان های دنیا ترجمه می شد

  و من یادگرفتم با روح جهان یکی شوم . دوستی دیگر هدیه ای داد :" زنده ام تا روایت کنم "

 و من دلم نیامد قبل از آن که   " صد سال تنهایی " را بخوانم ، آن را شروع کنم.و چقدر

 فرهنگ آمریکای جنوبی ، ایرانی است. من و پدر بزرگم هم اسم هستیم . اما امان از ان

 همه خوزه  در کتاب مارکز . که مجبورم کرد بارها از وسط کتاب برگردم و دوباره بخوانم.

در یک کتاب فروشی به من "بادبادک باز " پیشنهاد شد و کتابی مشابه روایت بوف کور،

 "تنهایی پر هیاهو" از نویسنده ای اهل چک."یک مرد" اوریانا فالاچی نشانم داد كه بردباری فردی

 برای کسب آزادی   چقدر تلخ و ستودنی است.

"كارل پوپر" در "آزادی و مسولیت روشنفکران" مدام یه من یادآوری می کند " خوش بینی

 یک وظیفه اخلاقی است". و همچنان نفیر صدای  "هملت " شکسپیر در ذهنم می چرخ

د " هان ای شرم سرخی ات پیدا نیست" و به دنبال آن "ای عشق ای عشق چهره آبی ات پیدا نیست "

شاملو است که طنین می اندازد .

استاد معارفم در دانشگاه هیچ درس نداد. یک کتاب معرفی کرد. با اکراه خریدم و یک عمر

 سپاسگزارش شدم.او مرا برد به" دنیای سوفی ". از آن به سراغ   " جمهور "  رفتم  و بعد دوستی  

  کار را به" ضیافت " کشاند. همین زمان ها می خواستم تکلیفم را با ایدئولوژی روشن کنم .یک ترم

 از دانشگاه مرخصی گرفتم تا به یک کار برسم . پول درآوردن و کتاب خریدن. 

سه بار قرآن را با ترجمه های مختلف خواندم . کتاب های شریعتی ، مطهری و از آرشیو خانوادگی

 همه کتاب های بازرگان، باهنر و سحابی.

جهان بینی ام کامل نشد. رفتم سراغ دست نوشته های نیوتن. نیافتم. به جایش " تاریخچه زمان "

استفان هاوکینگ را پشت ویترین کتاب فروشی های بازارچه کتاب پیدا کردم. "تکامل فیزیک "

 این شاهکار اینشتن در متن نویسی با ترجمه احمد آرام معجزه ای بود که دروازه فضا زمان خمیده

 را به رویم گشود. با بابک احمدی به" ساختار و تاویل متن" پرداختم . و با گراهام آلن به " بینامتنیت "

رسیدم . از تاریخ " روانشناسی نوین"   فهمیدم روح زمان چیست .دوستی گفت شیوه زندگی اش چون "

 آخرین راز شاد زیستن " است .  از وقتی این کتاب را خواندم هر سال به شاگردانم آن را هدیه داده ام.

 نوشتن داستان" یک قبیله " وادارم کرد که به منشاء اعتقادات بشر بپردازم . " شاخه زرین"

جرج فریزر مرا برد به "جنگل نمی".

 با  خواندن "عصر حجر " پاتریشیا نتسلی خودم را از هفت ملیون سال قبل جستجو کردم تا رسیدم 

به دوره اتمام یخبندان و آغاز کشاورزی.

این سال ها برای شناخت آدم ها نیم نگاهی به کتابخانه آنها می اندازم .و این گوشه ها هر روز 

پیر مرد خنزر پنزری   را می بینم که مدام به من نیشخند می زند ...

                                                       رجاله ها احاطه ام کرده اند و هنوز نفس می کشم .

و می دانم این ما نیستیم که ادبیات را ساخته ایم ادبیات است که ما را می سازد.

                                          من ساخته آن کتاب ها هستم، هرچه هستم بینامتنیت است. 

              سایت سازمان اسناد و کتابخانه ملی    

                                  ویژه نامه کتاب و کتابخوانی