تبليغاتX
فرايند
 

 

   امروز   شنبه   ۷/۱۱/۸۵

 

      ساعت  مطالعاتی  در  مدرسه  پسران

 

      ۳۰  سوال  ......... یک ساعت و ربع ............

       این  هفته   در  مدرسه  هفته  ریاضی  است   ..........

 

      بخشی از  گزارش مشاور  مدرسه (آقای  فرشچی) از  ساعت  های  مطالعاتی ..............

 

     سام ........    ۶  سوال  حل  کرده ........چون  با  قلی زاده  کار  می کرد ...نرسید  بیشتر  حل  کند

 

   محسن  جهانگیری  .......      ۲۳        سوال  حل  کرده ........

   کیوان ........تعداد  سوالی  که  به  جواب درست  رسیده    ۱۲  تا  ست .............. 

 

  سروش      ۲۵  سوال  حل  کرده ......   سینا        ۷سوال  حل  کرده  .......... قوانین  توان  را 

 فراموش  کرده............... 

  شهریار    ۱۵      سوال  ...........با  راه حل های  طولانی ...........

  جواد    ۱۱  سوال

 

محمد سلطان محمدی    ۷  سوال.............مهرداد  قیاسی   ۹   سوال

 

محمد مذهب جعفری    ۴  سوال  ..................علی  کرامتی    ۹  سوال

سامان    ۹   سوال  .................   فراز ..........   ۱۴   سوال

 

امیر  رضا       ۹   سوال  .............    هادی    ۹  سوال

 

مهد یار   ۱۳   سوال   ....................    علی  فیروزی  ۱۲   سوال

 

شهاب   ۳   سوال  ......................   علی  قلی زاده     ۵   سوال

 

محمد  حسن       ۶   سوال .....................      بهزاد    ۷  سوال

میلاد     ۶   سوال

   محمد  اسدیان   ۳   سوال    ....................        امید   ۳   سوال

 

علی افرا    ۵   سوال  ......................        امیر  کرامتی      ۱۰   سوال

 

هامون  ۷   سوال  ......................  علی باقر زاده           ۴   سوال

 

امیر سرپله       ۱۶  سوال

 

..........ابوالفضل    ۵  سوال  ...............  پرهام     ۴  سوال...............آیدین  ۶  سوال

.........بهنام     ۸   سوال   ..................سالار    ۷   سوال  ............

و ..........امیر رضا    ۱۰  سوال  !! 

 

 

امروز  رفتم  سر  کلاس  دومی  ها  ..........  برای حل  تمرین  در  درس  ریاضی

 حدودا  ۱۵  سوال  لگاریتم  کار  کردیم

و  ۱۵   سوال    از   توان  و رادیکال

 

به  خاطر  ضعف  شاگردان  کلا  این  هفته  در  مدرسه   به  ریاضی   می پردازیم ...........

 

 ریاضی  پایه  .........

 

امروز  با  مدیر  مدرسه  پسران  یک  ساعتی  گفتگو  می کردم

بعد   یک  ساعتی  با  مادر  هامون  ........

 

بعد  با  آقای  فرشچی        ........            نیم  ساعتی  هماهنگ  شدیم.

 

دو  روز  تعطیل   است  و  من  می خواهم   در  این   دو  روز   کل  برنامه  های  سال   بعد 

دو  مدرسه  را  بیارم   روی  کاغذ.........

 

باید   تقویم  اجرایی  درست  کنم ...........

 

+ نوشته شده در شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 9:38 بعد از ظهر توسط بابک اسماعیلی |

 

 

 

امروز  چهارشنبه  ۴ /۱۱/۸۵

 

یا دم  نمی آد  از  کجا  و چه  طور  شروع  کردم  .........فکر  کنم  اول  اومدم مدرسه ی پسران

........آره .............

 

با  آقای تمنا  ........  روزبه صادقی پور ......... کاوه ........ و آقای  هاشم پور

 جلسه  داشتم ........... در  مورد نیمسال  دوم ............

........تکلیف  محوری ..........

 برای تکالیفی  که  معلمان  می دهند .......... دیدن  تکالیف  ........  پیگیری آنها  .........

  تمهیدات خاصی  چیده  شد ............

 

  تولد آقای  کاوه  بود .............  من نهار دادم .......... قرار  شد یک  شب  با آقای  کاوه

  بریم رستوران ...........

 

 

  سریع  رفتیم  مدرسه  دختران ..........

 

 

با  مادر نیلوفر  گفتگوی کوتاهی  داشتم .............. از فضایی  که  در  آن  به  سر  می بریم

خیلی  تشکر می کردند .........

 می گفتند نیلوفر  از  آمدن  به  مدرسه  هدفدار  دارد  لذت  می برد .........

پسرشان دوم  راهنمایی  است  و مایلند در دبیرستان  در  مدرسه ما باشد ....

 

 

با  خانم  تشکری (مسئول آموزشگاه)  گفتگو  کردم  ........... 

 

آخرین  روز های  دوره  جمع بندی  است ............  و  رمقی   نمانده ...........

 

 خانم  اسماعیلی (مشاور مدرسه ).......... خانم  رضایی (معاون مدرسه )...........

 

 خانم کامرانی (اپراتور )  .........همه خستگی  اند ..........

 

 ومن .................

 

فرصتی  برای استراحت نیست ...........باید جمعه  شب ذهنمان را  بازآرایی کنیم   ......

  تا  از  شنبه ...........دوباره  و  دوباره .........

 

با  مهریار  راشدی یک  ساعتی  گفتگو  کردم  ............ در مورد الان  تا  ۶  سال بعد  .....

 

با  آقای  سجادی (مدیر مدرسه ) نیم  ساعتی  تلفنی  کار های  فردا  را  هماهنگ  کردیم ..........

 

 

 آقای تمنا  .............. نمی  توانست  برود سر کلاس .............ناچارا .......من  رفتم ..........

 

 

مصطفی اسماعیل تبار ............از  شاگردان رشته انسانی .........

که  ابتدای سال   در جلسه مشاوره  فردی  به او  و  پدرش توصیه کرده بودم  مدرسه

ثبت  نام  کند ............ و او  گوش نکرده  بود ........گفت پشیمان  شده و می خواهد

الان  بیا ید مدرسه  هدف دار............او  شاگرد  خوبی است .......و  خوب  می خواند .......

اصرار  من  هم  در ابتدای سال این  بود  که او  در  مدرسه  در  فضایی  جدی

درس  خواهد  خواند ...........

 به  او  گفتم .....پدرش کتبا  بنویسند ...........با ید  بررسی  کنم  که 

 اصلا  این  کار  قانونا شدنی است  یا  نه ..........

 

 

 باقرنژاد آخر  کلاس کارنامه اش  را  نشانم داد .......... معدلش بالای ۱۹  شده .........

......ریاضی  شده  ۵/۱۹  و  عربی  شده  ۲۵/۱۹  ..............اعتراض  هم  کرده  ...........

 

با  آقای کوهزادی ...........  گفتگو  ی  کوتاهی  داشتم .........

 .....در  موضوعات  جاری  .............هماهنگ  شدیم .......................

 

 

کل  هفته  آینده  را  باید  مشاوره  گروه های  چند  نفره  را  بگذارم ...........

و  فردا  ............  هر  دقیقه  اش  ........  یک  کار  است ...........

 

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 9:7 بعد از ظهر توسط بابک اسماعیلی |

 

 

امروز  سه  شنبه  ۳/۱۱/۸۵

 

دو  روز قبل  سر کلاس پسران ......... داشتم در مورد  دنباله  فیبو ناتچی با  شاگردان

حرف  می زدم ..........................

                        ......................... و ۲۱و۱۳و۸و۵و۳و۲و۱و۱

                                                                                                                            

   رسیدم  به  نسبت طلایی  ............

   گفتم ....... از تقسیم   دو  عدد  متوالی  از  دنباله فیبوناتچی  به  عدد  ۱.۶  می رسیم

........ادامه  دادم  که  نسبت  طول  دست  هر کس  از  شانه  تا بلند ترین انگشت به

   طول آرنج  تا  بلند ترین انگشت برابر  ۱.۶  هست.........

                                                         

  گفتم  در بدن  انسان  این  نسبت  زیاد  مشاهده  می شه ........

پسر ها  خندیدند ............. و یکی  گفت این  با ر  با  متر برید حموم .......

از گل  آفتاب گردان ......... و بنا  های  باستانی هم  مثال زدم ................

                                                      

دو  روز بعد  داشتم  کتابی می خواندم  از " دن براون"  ...........ـ نشر زهره  ـ.....

 

 

   

    ...........سوفی گفت: «خروجی اون قدرها دور نیست.»

 

«به نظر شما اعداد نوشته شده در رمز به نحوی به حل بقیه اش کمک می کنه؟»

 

لنگدان زمانی روی دست نوشته های بِیکِن کار کرده بود که شامل کتیبه ای می شد که در آن چند خط رمز

 

سرنخ بقیه ی نوشته بود.

 

«تمام شب راجع به اعداد فکر کردم. جمع بستن، تقسیم، حاصل ضرب. هیچی پیدا نکردم. از نظر ریاضی اونها

 

 

رو تصادفی  چیده . یه مشت خزعبلات رمز شناسی!»

 

« و با این حال همه اونها عضو دنباله ی فیبوناتچی هستند. بعیده اتفاقی باشه.»

 

«اتفاقی نیست. استفاده از اعداد فیبوناتچی روش پدر بزرگم برای جلب توجه من بوده ........ مثل نوشتن پیغام به

 

 

انگلیسی، یا در آوردن خودش به شکل اثر هنری مورد علاقه ی من یا کشیدن یه ستاره ی پبچ پر روی  خودش.

 

همه ی اینها برای جلب توجه من بوده.»

 

«ستاره ی پبج پر برای شما معنایی داره؟»

 

«بله فرصت نشد براتون بگم. زمان بچگی ستاره ی پنج پر نماد خاصی بین من و پدر بزرگم بود. عادت داشتیم

 

برای سرگرمی تاروت بازی کنیم. نشانه ی من همیشه از خال ستاره پنج پر بود. مطمئنم دست من رو از قبل

 

می چید، اما ستاره ی پنج پر شوخی بین ما شده بود.»

 

لنگدان به خود لرزید. اونها فال تاروت می گرفتند؟ این بازی ایتالیایی از قرون وسطی چنان مملو از

 

نمادپردازیهای رافضانه و پنهانی بود که لنگدان در دست نویس کتا ب جدیدش یک فصل تمام را به آن

 

 

اختصاص داده بود. بیست و دو کارت تاروت نام هایی مانند پاپ و زن و امپراتیس و ستاره داشت. در اصل،

 

تاروت را برای انتقال اندیشه ها و مکاتبی ابداع کردند که کلیسا ممنوع شان کرده بود. امروزه، خصوصیات

 

استعماری و رمز آلود تاروت را فالگیرها منتقل می کردند.

 

خالِ نشانِ  تاروت برای الوهیتِ مادینه ی ستاره ی پنج پر بود. لنگدان اندیشید که اگر سونیر در دسته ی ورق

 

نوه اش برای تفریج دست می برده، ستاره ی پنج پر انتخاب مناسبی برای این شوخی بوده است.

 

به پلگان خروج اضطراری رسیدند. سوفی با دقت در را هل داد تا باز شود. از آنجا که فقط درهای خروجی

 

دزدگیر داشتند هیچ آژیر خطری به صدا نیامد. سوفی لنگدان را از میان پلکانی پر پیچ و خم پایین می برد. هر

 

لحظه بر سرعت خود می افزودند.

 

لنگدان با عجله پشت او می رفت. «وقتی گه پدربزرگتان از ستاره ی پنج پر می گفت به پرستش الهه یا هیچ

 

نشونه ی بیزاری از کلیسای کاتولیک اشاره نکرد؟»

 

سوفی سرش را تکان داد. «من بیشتر به ریاضیات مساله علاقه داشتم. به نسبت الهی، فی، دنباله فیبوناتچی، و

 

از این جور چیزها.»

 

 

لنگدان تعجب کرده بود : «پدر بزرگتان فی رو بهتون یاد داد؟»

 

سوفی با دست پاچگی گفن: « آره. نسبت الهی. راستش عادت داشت به شوخی بگه من نیمه الهی ام ....... بابت

 

حروف اسمم.»

 

لنگدان یک لحظه فکر کرد و بعد ناله ای کرد و این چنین اعلام کرد منظورش را فهمیده است.

 

س – و – فی.

 

پایین که می رفتند ذهن لنگدان دوباره به فی مشغول شده بود. تازه متوجه شد نشانه هایی که سونیر به جا

 

گذاشته بسیار منسجم تر از آنی است که ابتدا تصور می کرد.

 

داوینچی ............ دنباله ی فیبوناتچی ........... ستاره ی پنج پر.

 

همه ی  این ها به شکلی باور نکردنی و با مفهومی واحد چنان با تاریخ هنر پیوند خورده بودند که لنگدان چندین

 

جلسه کلاس را صرف آن ها می کرد.

 

فی.

 

 

 

 

ناگاه حس کرد به هاروارد برگشته و در کلاس «نماد پردازی در هنر» ایستاده است و اعدا د مورد علاقه اش

 

  راروی تخته می نویسد.

 

618/1

 

برگشت تا خیل شاگردان مشتاق را ببیند. «کی می تونه بگه این عدد چیه؟»

 

یک دانشجوی بلند قد ریاضی از انتهای کلاس دستش را بلند کرد و گفت :«عدد فی.»

 

و آن را فیی  تلفظ کرد.

 

«آفرین استَتنِر! میخوام همگی با فی آشنا بشید.»

 

استتنر با خنده اضافه کرد: «با عدد پی اشتباه نشه. ما ریاضی دان ها می گیم: فی فقط دوتا نقطه از پی راحت

 

تره!»

 

لنگدان خندید اما به نظر نمی آمد کس دیگری معنای آن شوخی را فهمیده باشد.

 

استتنر ساکت شد.

 

لنگدان ادامه داد:« این عدد ، فی یک – ممیز – ششصد و هیجده در هنر عدد بسیار مهمیه. کی می تونه بگه

 

چرا؟»

 

استتنر قصد جبران داشت گفت: «چون خیلی قشنگه؟»

 

همه خندیدند.

 

«در واقع استتنر دوباره درست میگه. فی عموماً زیباترین عدد جهان تلقی می شه.»

 

 

خنده ها ناگهان متوفق شد و استتنر نگاهی از سر غرور و فخر فروشی به بقیه انداخت. عدد فی!

 

لنگدان توضیح داد علی رغم این که به نظر می رسد فی در ریاضیات پدید آمده باشد وجه شگفت انگیز فی ،

 

نقش آن به عنوان خشتِ اولِ طبیعت است. گیاهان، حیوانات، حتی انسان ها همگی با دقتی بسیار بالا وجوهی از

 

ضرایب فی به 1 هستند.

 

لنگدان گفت:« نسبت فی در همه جای طبیعت به چشم می خورد.»

 

چراغ ها را خاموش کرد و ادامه داد:

 

«به  وضوح پا رو از دایره ی تصادف فراتر می گزاره و به همین دلیل قدما

 

گمان می کردند فی رو باید خالق هستی

 

مقدر کرده باشه. دانشمندان اولیه 618/1 رو نسبت الهی عنوان می کردند.»

 

 

 

زن جوانی در ردیف جلو گفت:« ببخشید! من زیست شناسی می خونم، ولی هیچ وقت چیزی از نسبت الهی توی

 

 

طبیعت نشنیدم.»

 

لنگدان خندید:«نشنیدی؟ حتی چیزی راجع به رابطه ی تعداد زنبورهای عسل مذکر و مونث در جامعه شون

 

نخوندی؟»

 

«مسلمه که خوندم. تعداد زنبورهای ماده بیشتر از نرهاست.»

 

«درسته . و میدونستی زنبورهای ماده رو به نر تقسیم کنیید، در هر کندویی در هر گوشه ی دنیا یه عدد ثابت به

 

دست می آید؟»

 

«واقعاً این طوره؟»

 

« بله . فی»

 

دختر به او خیره شده بود: «غیر ممکنه»

 

لنگدان مشتاقانه گفت: « ممکنه!» و لبخند زنان اسلاید صدف مارپیچ حلزونی را روی پرده انداخت و ادامه داد:«

 

این رو می شناسی؟»

 

«ناتیلوس. یه نرم تن از دسته ی سرپایان که هوا رو داخل صدف خودش میکشه تا شناوریش رو تنظیم کنه.»

 

«درسته. میتونید حدس بزنید نسبت قطر هر مارپیچ نسبت به بعدی چقدره؟»

 

نگاه خیره دختر به قوس های هم مرکزِ صدفِ ناتیلوس نامطئن می نمود.

 

لنگدان تایید کرد:« فی. نسبت الهی. 618/1 به 1.»

 

دختر حیرت زده بود.

 

 

لنگدان اسلاید بعدی رو نشان داد – نمایی نزدیک از سر دانه ی گل آفتابگردان.

 

« تخمه های آفتابگردان به شکل

 

مارپیچ های روبروی هم رشد می کنند و میتونید نسبت قطر هر دایره به دایره ی بعدی رو حدس بزنید.

 

 

همه گفتند:« فی؟»

 

 

لنگدان پی در پی ........................

                                                                                  

 

اسلاید دیگری گذاشت – کاغذ پوستی و رنگ و رو رفته ای که

 

 مرد برهنه و معروف داوینچی را نشان می داد:

 

مرد ویترووین؛ ...................

 

 

 

 

 

  

 

+ نوشته شده در سه شنبه سوم بهمن 1385ساعت 6:40 بعد از ظهر توسط بابک اسماعیلی |

 

 

 امروز  دوشنبه  ۲/۱۱/۸۵

 

  قرارساعت  ۹  صبح  با  مسئولان  اجرایی  آموزشگاه  پسران  و دختران 

 را  کنسل  کردم....

 .......  به  خاطر تنشی  که  یکی  از   همکاران  در مدرسه  پسران  ایجاد

کرده  بود ............

 

در  راه  خانه  تا  مدرسه یک  فصل  از  کتاب " دن براون "  را  خواندم ........

تا بر  اعصابم  مسلط  باشم .............

 

    به  مدرسه  که  رسیدم  با  مدیر  مدرسه  صحبت  کردم ...........موضوع  حل  شده  بود

 

 

 

    تصمیم گرفته ام  تحت  هر  شرایطی  نظم  در  مدرسه  برقرار باشد ...........

    این  موضوع  کل  هدف  مدرسه  در  نیمسال  دوم  است  ............

     برای  رسیدن  به  این  هدف  ...........  همه  کاری  کرده ایم .......... استخدام ........

        رایزنی ............ و اخراج !

 

   مدرسه  نظم  و  هماهنگی  لازم  دارد ............ بدون  تعارف ..........!!

 

 

  در  شرایطی که  در  سال  اول  تاسیس  یک  مدرسه   ۴۰  در صد  در  آمد  به  اجاره  ملک  مدرسه

   و  ۴۰  در صد  دیگر  به  حق التدریس  دبیران  و  مابقی  به  هزینه  های  جاری ......

   تبلیغات .......... و  حقوق  پرسنل    ......  مدیر  ......... معاونان ..........  ومشاور ........و .....

  اختصاص  می یابد .............. مدیریت  مجموعه  آموزشی ..........

 توقع  دارد  ............  اعضای  حاضر   در  تمامی  موارد  با تصمیمات مدیریتی  هماهنگ  با شند

در  غیر  این  صورت .......  یا در مدرسه  را  باید بست ..........یا از  مجموعه  با ید  بیرون  رفت......

 

 

 

  برنامه کلاس های  روز  بعد  مدرسه  را  چک  کردم ............. با  آقای  افشار زاده  ( دبیر ) یکساعتی

  گفتگو  داشتم ............  و

 با  مدیر  مدرسه  پسران  بیش  از  سه  ساعت  ....

 

با  مدیر  مدرسه  پسران  از  مدرسه  دخترانه  بازدید  کردیم .........

 

 

آخر  وقت  امشب  با  آقای  تمنا (مدیر عامل  موسسه) نشستی  یک ساعته  داشتیم ..

 در مورد  نظر  سنجی  .............  شاگردان ...............معلمان .......

 

 

 با  چند  نفر  از  اولیا  هم  تماس  گرفتم ...........مادر  پویان ...... مادر شهاب ............

 خانواده  بهزاد  ...........  و  امید دهقان ...........

 پدر  میر حبیبی ...... را  هم  پیدا  نکردم ........

 

 با  مادر  محمد  هم  گفتگوی  کوتاهی  داشتم .......

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه دوم بهمن 1385ساعت 11:46 بعد از ظهر توسط بابک اسماعیلی |

 

 

      لحنی  که  حرف می زنیم ..............

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در دوشنبه دوم بهمن 1385ساعت 10:38 بعد از ظهر توسط بابک اسماعیلی |

 

 

امروز یکشنبه  ۱/۱۱/۸۵

 

 

در  مدرسه  پسران  یکسره  رفتم  سر کلاس  زبان  سال  سومی ها  ...کلاس آقای شکوهیان!

کلاس داشت سوالات امتحان  نیم سال  اول  را  بر رسی  می کرد .......

 

زنگ  تفریح  در  اتاق  معلمان  همان بحث  های  همیشگی بود  ............ 

 

با  سهیل ....... کیوان ..... ... شهریار .........و  محسن  از  سال  سومی ها 

 یک  ربعی گفتگو  کردم ............ بعد از  آنها  با  سام ............

 

به  نظرم شاگردان  دبیرستانی  .............در  ایام  امتحانات ........بزرگ  شدند .....

      ............ رفتار ها  و  گفتار هاشون ........ منطقی  تر  شده ........

 

ساعت  سه  در  آموزشگاه  دختران کلاس  داشتم  ..........

.............در آزمون  امروز

حسانه بالا ترین  در صد  رو  زد  و سپس  سایرین............. شهرزاد  بسیار  متمرکز  بود

........زهرا  و عطیه  هم  مثل  همیشه  سر کلاس کم  حرف ......... صنم مدتیه عجول  شده ........

و بقیه  هم  متمرکز بودند .......... بجز .......

 

 

 

 

برگشتم مدرسه  پسران ............با  مشاوره  های  کتبی  رفتم  سر  کلاس ریاضیات گسسته

دکتر احمدی ............. این  بار ......همنهشتی

داشتند  حساب  می کردند  که  اگر  ۲۷  ام  اردیبهشت  شنبه  باشد ..........سه تا

شنبه  دیگه  چندم  ماه  میشه ؟

 

کل مشاوره  های کتبی  رو  سر  کلاس  تمام  کردم  .....

 

سر  کلاس  خودم با پسر ان می خواستم  امیر  حسین  رو  تشویق کنم............بیشترین  رشد  رو 

امسال  امیر  حسین داشته ............یک  روز  می نویسم  که  خودش  رو  از  کجا  به  این جا

که  الان  هست  رسونده..............

اما  امیر  حسین  غایب  بود .

 روز قبل  او   نه ونیم ساعت خوانده بوده ........ کسی که  تا

اول  مهر  بیشتر از  ۱۵  دقیقه  نمی شد  که  تمر کز  کنه .............

نیک  آیین  هم  در  این  دوره  عالی  کار کرده ...................

 

بعد  از  کلاس با قر نژاد  میگفت در  امتحان  ریاضی  ۵/  ۱۹  شده  ..........

ودر مجتمع  رزمندگان  با لا  ترین  نمرات  رو  آورده ............ 

 

  مهیار کاظمی  هم  مثل  همیشه مو دب  و  محجو ب  و زیاد  کار  می  کنه  .......

 و  علیرضا  با  شیطنت  های  همیشگی اش .........

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه یکم بهمن 1385ساعت 10:23 بعد از ظهر توسط بابک اسماعیلی |

 

امروز شنبه  ۳۰/۱۰/۸۵

صبح  با  آقای  حاذقی در  مدرسه پسرانه  قرار  داشتم ........... وکمی  دیر  رسیدم  ......

قبل  از  خروج  از  مدرسه  با  شاگردان  دبیرستانی  خوش  وبشی کردیم ........

با  پدر نوید  هم  گفتگوی کوتاهی داشتم ..............

 

نوید   به  یک  مدرسه  شبانه  روزی در حومه  لندن  منتقل می شود  و  من از  این  موضوع

زیاد  خوشم  نیا مده و  ............... در  هر  صورت امیدوارم موفق  باشد ...........

   

با آقای حاذقی  در خیابان  ولیعصر پیاده  روی ...........پاساژ صفویه ..........نهار .........و گفتگو.....

 

وارد  مدرسه دختران  که  شدم

از  چهره معاون مدرسه (خانم  رضایی ) فهمیدم  موضوعی  پیش  آمده...........

مربوط به  یکی از  دبیرستانی  ها ................و کم لطفی خودش و  خانواده اش  ...........

.و  عدم  پیگیری  به  موقع مسئولان  مدرسه

هم  مدرسه  را  دچار تنش  کرده هم  خودش  را...............آنهم به  خاطر یک موضوع

ساده ..............

 

رفتم  سر  کلاس زبان گروه  آ ریاضی و تجربی ها.............مشاوره کتبی  هم  می  نوشتم.........

آقای  حاذقی می گفت  :  اگر  در یک  تست  گرامر  دو  گزینه  درست به  نظر  بیاد اون  تست

حتما مفهومی  هم  هست.............

در  مجموع دبیر ۴۰  تا  ۵۰   درصد  از  زمان  کلاس  را نکته  می  گفت  ......... با  گفتگو .....

مابقی زمان  کلاس

همه  سوال حل  می کردند...........و  بدون  هیچ  گفتگو........... 

 

ساعت  بعد  رفتم  سر  کلاس شیمی  .............

تنها  کلاس  دوره  جمع  بندی که  شاگردانش  پای تخته  هم  می رفتند.................

من  مشاوره  کتبی  می نوشتم ..........  و  گوش  می کردم.......

موضوع  بحث "غلظت یک ماده جامد"  بود .......... .....

و من  فکر  می کردم که غلظت  یک تکه آهن  با  غلظت یک تیر آهن  برابره .....

ولی  گویا  همه  فراموش  کرده  بودند ........

 

  ساعت ۷ عصر مدرسه  پسران  بودم .............. با  آقای سجادی  ( مدیر مدرسه )گپی  زدیم ...

 فاکتور های تنخواه   مدرسه  را  دیدم ...... و امضا  کردم............

اننهای  کلاس  زبان ............... آفای  سجادی از حضور آقای حاذقی  تشکر کردند .......  

 

 

ساعت ۵۰/۷  عصر  در فرودگاه مهرآباد   ار  آقای حاذقی  جدا  شدم......... 

 

بعد  از  مدتها  ساعت ۳۰/۸ رسیدم خانه ....... تلفنی یک  ساعتی  با  آقای تمنا (مدیر عامل موسسه )

گفتگو  داشتم .........در مورد همه  چیز!

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه یکم بهمن 1385ساعت 7:22 قبل از ظهر توسط بابک اسماعیلی |

 

"